Aaron Goldberg

Aaron

             มือเปียโนและนักแต่งเพลงบัณฑิตฮาร์เวิร์ด เจ้าของรางวัลนักดนตรียอดเยี่ยมการันตีจากหลากหลายสถาบัน ไม่ว่าจะเป็น Berklee College of Music นิตยสาร DownBeat รางวัล Clifford Brown/Stan Getz Fellowship Award ชนะเลิศอันดับหนึ่งของ National Foundation for Advancement in the Arts Recognition and Talent Search เมื่อปี 1993 ทั้งหมดทำให้ Aaron Goldberg กลายเป็น sideman เนื้อหอมในพริบตาและได้ร่วมงานกับนักดนตรีฝีมือฉกาจจำนวนมาก

            แอรอนแสดงในคลับแถบนิวยอร์กและบอสตันไม่นาน ก่อนพบกับ Betty Carter ที่สุดของตำนานการขับร้องแจ๊ส เขาร่วมงานฐานะสมาชิกในวงของเบ็ทตี้เพื่อไปเล่นในโปรแกรม Jazz Ahead หลังเรียนจบด้วยคะแนนเกียรตินิยมอันดับสองประกอบกับพัฒนาการทางดนตรีระดับแถวหน้า เป็นเหตุชักนำแอรอนเข้าสู่วงการเต็มตัว ปี 1998 ร่วมงานกับ Joshua Redman ออกทัวร์ด้วยกันเป็นเวลา 4 ปี กับผลงาน 2 ชุดคือ อัลบั้ม Beyond ปี 2001 และ Passage of Time ปี 2002 นอกเหนือจากทำวงของตัวเองไปด้วย เขายังออกทัวร์คอนเสิร์ตและอัดเสียงกับกีตาร์กูรู Kurt Rosenwinkel นักร้อง Madeleine Peyroux มือกลอง Al Foster และ Carl Allen มือทรัมเป็ต Wynton Marsalis กับวงควอเต็ท รวมถึงแสดงในงาน Lincoln Center Jazz Orchestra นอกจากนั้นแล้ว ยังมีประสบการณ์การทำงานร่วมกับศิลปินดังอีกเกินกว่า 50 อัลบั้ม

            ปัจจุบันแอรอนเป็นผู้กำกับการแสดงดนตรี “All Souls at Sundown” ซึ่งเป็นซีรีส์ดนตรีแจ๊สผสานกับการร่ายบทกวี และออกอัลบั้มแรก Turning Point ภายใต้การนำของเขาเองกับ J Curve Records เมื่อปี 1999 ตามด้วย Unfolding ปี 2002 เป็นสมาชิกของ OAM Trio มีผลงาน Trilingual ปี 1999 และ Flow ปี 2002 สังกัด Fresh Sound New Talent Records อัลบั้มล่าสุด Worlds ปี 2006 กับ Sunnyside Records อันเกิดจากความใส่ใจที่มีต่อสถานการณ์บ้านเมืองและการเมือง แอรอนหวังเป็นอย่างยิ่งว่าผลงานทรีโอของเขากับเพื่อนร่วมวง Gregory Hutchinson และ Omer Avital จะส่งผลกระทบไม่เฉพาะแต่เพียงวงการดนตรีแจ๊ส

            “แจ๊สเป็นภาษาไม่ต่างจากภาษาอื่นๆ เพียงแต่ดนตรีแจ๊สเปิดกว้างรับอิทธิพลจากแอฟริกันอเมริกัน อันที่จริงก็เหมือนกับประเทศสหรัฐอเมริกานั่นแหละ ที่มีผู้ให้กำเนิดหลายเชื้อชาติผสมผสาน อัลบั้ม Worlds ไม่มีความเป็นฟิวชัน (fusion) บางทีออกจะเน้นไปที่เรื่องของจิตใจ ผมพยายามจะพิสูจน์ให้เห็น ว่าบทเพลงนั้นเป็นสื่อเพื่อแลกเปลี่ยนระหว่างวัฒนธรรม ดนตรีทุกชนิดเกี่ยวพันกับสังคม ที่ก่อเกิดจากครรภ์แห่งความศรัทธา ความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น และความสามัญธรรมดา โลกที่เราอาศัยอยู่มีผู้คนแตกต่างมากหลาย…เราน่าจะเรียนรู้ที่จะเป็นหนึ่งเดียว” ………เรียบเรียงโดย รัตติยา กาญจนาภิญโญกุล

Leave Comment

You must be logged in to post a comment.